Beter praten over seksuele problemen bij type 2 diabetes in de huisartsenpraktijk

10-01-2018

11.45

Aula

SEX & SES

A. Bijlsma-Rutte

prof.dr. M.G.A.A.M. Nijpels prof.dr. P.C. van Oppen, copromotoren dr. P.J.M. Elders, dr. A.M.J. Braamse

VU medisch centrum

Medisch

Promotie

Promovenda Anne Bijlsma-Rutte onderzocht of een gespreksmodel, genaamd het PLISSIT-model, helpt bij het bespreken van seksuele problemen bij mensen met type 2 diabetes in de huisartsenpraktijk. Bijlsma-Rutte: "Uit mijn onderzoek blijkt een kleine verbetering van het seksueel functioneren op de korte termijn bij vrouwen met type 2 diabetes. Bij mannen werd er geen effect gevonden van het PLISSIT model."

Uit het onderzoek van Bijlsma-Rutte komt naar voren dat mensen met type 2 diabetes vaak seksuele problemen hebben en dat zij hiervoor zorg willen. Echter, vinden zowel de arts als de patiënt het soms lastig om seksuele problemen te bespreken in de huisartsenpraktijk. Het gebruik van een gespreksmodel, zoals het PLISSIT-model, biedt zorgverleners handvatten voor het voeren van zo'n gesprek. PLISSIT staat voor de stappen Permission (de patiënt geeft expliciet toestemming aan de arts om erover te praten), Limited Information (informatie/voorlichting geven over oorzaken en gevolgen), Specific Suggestions (concrete adviezen geven voor aanpassing of verandering) en Intensive Therapy (verwijzing naar een specialist).

Naast de bevindingen bij de patiënten, zag Bijlsma-Rutte dat het gespreksmodel zorgde voor een verbetering van de vaardigheden om te praten over seksualiteit bij huisartsen die getraind waren in het PLISSIT-model, vergeleken met huisartsen zonder training in het gespreksmodel. Bijlsma-Rutte: "Het was positief dat huisartsen een verbetering van hun competenties ervaarden en dat we bij vrouwen met type 2 diabetes een kleine verbetering van het seksueel functioneren zagen op de korte termijn. Helaas vonden we geen verbetering op de lange termijn en ook bij mannen vonden we geen effect van het gespreksmodel op het seksueel functioneren. Er is daarom nog een lange weg te gaan. Belangrijke aanknopingspunten voor verder onderzoek zijn het verbeteren van de opleiding van zorgverleners en het verstrekken van informatie aan patiënten."

Meer informatie over het proefschrift in DARE