Mama Tandoori Festival

Mama Tandoori Festival was prachtige ode aan moeders


Kruidige geuren doen je in India wanen als je het VU-Hoofdgebouw betreedt, 7 maart eind van de middag. Een bont gezelschap aan moeders en hun (bijna) studerende kinderen staat bij het lopend buffet, waarmee het Mama Tandoori festival begint. Mama van de Spice Girls klinkt uit de versterkers, terwijl de gastheer van vanavond de foyer binnen loopt: Vrije Schrijver Ernest van der Kwast. Zijn gelijknamige boek is de inspiratiebron voor dit feest.

Vanavond laten studenten aan hun (alumni)moeders zien waar zij nou zo veel tijd doorbrengen. “Mijn moeder is natuurlijk de allerleukste die er is. En ik wilde haar weleens laten ervaren waar ik studeer. Daarvoor is dit een mooie gelegenheid!”, zegt de 27-jarige Rosanne Steensma. De premasterstudent gezondheidswetenschappen is hier samen met haar moeder Diana. Ze hebben Rosannes studiegenoot Tim ‘geadopteerd’. Zijn moeder heeft op het laatste moment afgezegd: “Ik ben gewoon gedumpt door mijn eigen moeder”, grapt Tim.

Veilige afstand
Na het Indiase buffet begeven de bezoekers zich weifelend en ietwat onwennig naar de zaal voor het programma. Van der Kwast vraagt het publiek, dat op een veilige afstand blijft, dichterbij te komen en breekt het ijs met De Grote Moeder Quiz. Gewapend met smartphone begint de strijd om een ‘cruise’ door de Amsterdamse grachten. In welk land is Moederdag begonnen? In Groot-Brittannië. Een heleboel zonen moeten het antwoord schuldig blijven als Van der Kwast een rondje door de zaal maakt met de vraag wanneer het Moederdag is. Tweede zondag in mei, heren!

Rector magnificus Vinod Subramaniam, hij komt zelf uit India, vertelt in een interview met Van der Kwast over zijn eigen moeder. “Indiase moeders hebben moeite met letting go”, zegt hij. Van der Kwast kampte er lang mee dat zijn moeder schrijven wel leuk vond voor hem, maar alleen als hobby. Het gesprek wordt abrupt onderbroken als het geluid van een inkomend Skype-gesprek de zaal vult. Het blijkt de moeder van Van der kwast te zijn, die een half uur te vroeg achter de computer is gekropen. Bellen op een onhandig moment: zoals het een echte moeder betaamt.

‘Ik voel de pijn van mijn kind’
Ondertussen kletsen Rosanne en Diana Steensma gezellig verder in de foyer: “We voelen elkaar heel goed aan. Soms te veel”, vertelt Rosanne. Haar moeder bevestigt: “Soms voel ik zelfs de pijn van m’n kind. Als het vroeger bijvoorbeeld uitging met een vriendje, voelde ik dat ook.” Het gezellige borreltafereel van de twee blijkt typerend voor hun relatie: “Mijn moeder voelt niet alleen de sfeer goed aan, maar kan ook heel goed sfeer maken. Als zij ergens binnenkomt, dan is er sfeer!”

Uit de zaal klink gelach van herkenning als schrijfster en filosoof Stine Jensen korte metten maakt met een aantal opvoedclichés. Haar boodschap: werkende moeders zijn een zegen voor hun dochters. Geïnspireerd door Simone de Beauvoir voegt ze daaraan toe: “Je wordt niet als moeder geboren, je wordt als moeder gemaakt”. In de zaal wordt bevestigd geknikt.

Roggebrood met zure room
PeVa_IMG_6701_Nathalie_BaartmanRosanne, haar moeder en Tim zijn nu ook in de zaal. Daar wordt flink gelachen als cabaretière Nathalie Baartman een ode aan haar moeder geeft. “Overal waar ik roggebrood met zure room eet, smaakt het even goor. Maar als mijn moeder het maakt…”

Van de onwennigheid van het begin van de avond is niets meer over. Moeders, dochters en zonen gaan naar de dansvloer, waar ze de heupen losgooien op We are family. En Rosanne en Diana Steensma? Die gaan naar de uitgang: “Morgen moet ik weer werken”, roept Diana nog.