We kunnen niet zonder elkaar. De mens is een sociaal wezen en heeft van nature de behoefte ergens bij te horen. Ook in het onderwijs hebben we elkaar nodig. Sterker nog, de essentie van het onderwijs is het werken met anderen, zowel met studenten, docenten als met andere stafleden.
Hoe kan je namelijk überhaupt lesgeven zonder studenten? Of hoe kan je leren zonder expert? In het onderwijs zijn we dus hoe dan ook met elkaar verbonden, maar het gevoel van verbondenheid (sense of belonging) verschilt per persoon.
Verbinding is essentieel
De gevolgen van deze verschillen zijn groot. Onvoldoende interactie tussen studenten onderling en met docenten en staf kan aanleiding zijn voor een lage ‘sense of community’, het gevoel niet thuis te horen bij de opleiding, gevoelens van eenzaamheid en daarmee een hoger risico op studiestaken betoogt Tinto (2012). Studenten die zich daarentegen sterk verbonden voelen met de opleiding, docenten en hun medestudenten blijken succesvoller te zijn tijdens hun opleiding. Verbondenheid kan dus gezien worden als zowel een voorwaarde als een voorspeller van studiesucces (Elffers, 2018). We kunnen in het onderwijs dus niet om de verbinding heen, het is iets fundamenteels, maar hoe kan de verbondenheid bevorderd worden? Hoe kunnen we er met elkaar voor zorgen dat studenten, docenten en stafleden zich verbonden voelen met elkaar en met de opleiding? Students as partners biedt hier een antwoord op.
Voorbij klassiek gedachtegoed
Students as Partners is een samenwerking tussen studenten en docenten. Door samen te werken versterken ze niet alleen het onderwijs, ze versterken ook de verbinding tussen elkaar en tussen docenten, studenten én het onderwijs. Centraal in deze samenwerking staat de relatie tussen studenten en staf onderling, maar óók de relatie tussen student en staf. Willen we met elkaar de verbondenheid waarborgen, dan is het dus van belang om voorbij de klassieke rollen en rolverdeling te denken. Deze gedachte sluit mooi aan op het gedachtegoed van Students as Partners, waarbij student-staff partnerschap verder gaat dan het zien van de student als consument en ontvanger, maar houdt een wederkerig proces in, waarbij de student gezien wordt als een gelijkwaardige partner (Gravett, Kinchin & Winstone 2019). Een wijdgeaccepteerde definitie van zulk partnerschap gaat als volgt:
“A collaborative, reciprocal process through which all participants have the opportunity to contribute equally, although not necessarily in the same ways, to curricular or pedagogical conceptualisation, decision making, implementation, investigation, or analysis”
(Cook-Sather, Bovill & Felten 2014, pp. 6-7).
