Ik houd oprecht van leren. Ik studeer bijna elke dag, volg een honoursprogramma en help vaak andere studenten met hun werk. Tegelijkertijd heb ik last van ADHD, autisme, dyslexie en ernstige migraineaanvallen, waardoor het soms zelfs onmogelijk is om naar een scherm te kijken.
Studeren betekent voor mij dat ik voortdurend een evenwicht moet vinden tussen ambitie, uitputting, pijn en onrealistische verwachtingen die ik van mezelf heb. Ik wil dat andere neurodivergente studenten weten dat het mogelijk is om te slagen, terwijl je tegelijkertijd erkent dat het moeilijk is. Een deel van mij maakt zich nog steeds zorgen dat het vragen om ondersteuning betekent dat ik het op de een of andere manier op oneerlijke wijze makkelijker voor mezelf maak. Het belangrijkste is om te leren hoe je met jezelf kunt samenwerken in plaats van voortdurend tegen jezelf te vechten.
