De 5 C's voor reflectie

• Principe 1 – Continuous

  Principe 1 staat voor continuïteit in het reflectieproces, want aan het einde reflecteren over een langere periode, werkt niet goed. In de ideale situatie krijgen je studenten al tijdens de cursus inzicht in het eigen gedrag en kunnen zo werken aan verbetering. Zo krijgen ze de kans tot leren en ontwikkeling gedurende jouw vak, maar ook erna. Studenten hebben hulp nodig om daarin structuur te vinden om regelmatig te reflecteren. Bouw die structuur dus in in het vak en plan regelmatige reflectietaken in. Zo voorkom je dat alles op het laatste moment moet.

  Vraag ze bijvoorbeeld wekelijks of na elke tussenstap van een grotere opdracht, om stil te staan bij wat ze de afgelopen week geleerd hebben. Wat bewijst dat ze het al konden of nu kunnen? Kunnen ze dit koppelen aan eerdere inzichten of opdrachten uit de opleiding? Wat droeg juist bij aan een nieuw inzicht? Wat vonden ze nog moeilijk? Hierbij is regelmatige herhaling belangrijk en kun je ook variëren. Sommige docenten laten studenten bijvoorbeeld op een creatieve manier reflecteren, denk aan een mindmap of een stripverhaal. Ook een exit ticket of polling gericht op reflectie, kan werken.

• Principe 2 – Connected

  Volgens het tweede principe is het belangrijk om reflectie en academische theorie niet alleen in de onderwijscontext te laten bestaan, maar deze actief te koppelen aan situaties uit het echte leven. Zo krijgt de theorie betekenis voor je studenten. Laat je studenten het liefst zelf die connectie maken met ervaringen uit hun eigen leven. Dit kunnen ook eerdere inzichten uit de opleiding of ambities zijn. Moedig ze hierbij aan om nog een stapje verder te gaan door ook hun rol binnen de maatschappij mee te nemen. Op deze manier komt de theorie echt tot leven voor ze en krijgen hun ervaringen meer betekenis.

  Dit kun je stimuleren door, waar mogelijk, opdrachten te ontwerpen die meer focussen op het ervaren van de theorie. Stel ze vragen die aansporen om na te denken over hoe hun ervaringen bijdragen aan academische groei, loopbaanaspiraties en persoonlijke ontwikkeling. Zo leggen ze een verband met hoe de theorie bijdraagt aan hun eigen leerontwikkeling en doelen. Dit kan best ingewikkeld zijn, dus stimuleer ook discussies over dit onderwerp. Laat studenten hun persoonlijke ervaringen klassikaal delen, waarbij ze ingaan op hoe ze dit gekoppeld hebben aan de theorie. Zo raken ze geïnspireerd door voorbeelden die aansluiten bij hun leefwereld. Door perspectieven te delen, kan iedereen een hoger niveau bereiken. Deel bijvoorbeeld ook eens je eigen perspectief, ervaring of reflectie. Door het goede voorbeeld te geven via modeling, leren de studenten van jou.

• Principe 3 – Challenging

  Principe 3 gaat over het uitdagen van studenten. Zet ze aan om kritisch te zijn, zowel op de academische theorie als op hun eigen ervaringen. Stel bijvoorbeeld vragen die hun voorkennis en aannames in twijfel trekken. Of stel vragen die studenten uit hun comfortzone halen. Moedig ook hun eigen kritische vragen aan en help ze met de omgang en bewustwording van hun vooroordelen. Begeleid ze tijdens de zoektocht naar alternatieve verklaringen en perspectieven. Hierbij is het belangrijk om een goede balans te vinden: in hoeverre laat je studenten zelf het antwoord vinden en in hoeverre help jij hierbij? Je kunt bijvoorbeeld ondersteunen door ingewikkelde ideeën op te delen in behapbare stukken en hulpmiddelen of voorbeelden te delen om ze nieuwe inzichten te geven.

• Principe 4 – Contextualized

  Volgens principe 4 is het belangrijk dat de reflectieopdrachten aansluiten bij wat de studenten nodig hebben om de opdracht zo goed mogelijk te doen. Je hebt als docent veel invloed om die context te bieden. Stem de vorm bijvoorbeeld af op de inhoud. Bij meer complexe en persoonlijke onderwerpen is het bijvoorbeeld verstandig om studenten eerst hun gedachten op te laten schrijven. Zo hebben ze meer tijd om hun gedachten te ordenen en te verwoorden. Bredere thema’s zijn geschikter voor klassikale discussies.

  Een voorwaarde hiervoor is wel een veilige leeromgeving. De student moet zich op zijn gemak voelen om onbekende en ongemakkelijke ideeën te verkennen. Als ze bang zijn veroordeeld te worden, zullen ze nieuwe inzichten niet testen of hun aannames niet in twijfel durven trekken. Lees bijvoorbeeld deze didactische tip over een veilig leerklimaat of ga aan de slag met het VU MIXED model.

  Tot nieuwe inzichten komen, vraagt ook veel energie van de student. Houd dus rekening met praktische zaken. Wanneer hebben de studenten stressvolle of drukke periodes? Plan je reflectiemomenten niet tegelijkertijd. En wanneer is reflectie het meest waardevol tijdens je cursus? Plan het samen met belangrijke mijlpalen of overgangen, zodat je de studenten aanspoort om verbanden te leggen tussen hun ervaringen en de cursusinhoud. Wees ook flexibel en luister naar je studenten. Geven zij aan dat ze iets anders nodig hebben? Speel dan in op hun behoeften.

• Principe 5 – Coached

  Het laatste principe is op een later moment toegevoegd aan het 5C-kader voor reflectie. De rol van de docent bleek namelijk cruciaal om studenten goede reflectievaardigheden aan te leren en om te gaan met complexiteit, onzekerheden en lastige emoties. Feedback speelt hierbij een belangrijke rol: stel regelmatig kritische vragen die aansporen om meerdere perspectieven te verkennen en geef feedback op het reflectieproces. Zorg dat je feedback tijdig, specifiek, bruikbaar en opbouwend is. Maar wees ook duidelijk over verwachtingen, bijvoorbeeld door duidelijke instructies en voorbeelden te bieden. Of bied een rubric voor zelfbeoordeling aan. Maak het reflectieproces behapbaar door het op te delen in elementen, zoals beschrijving van gebeurtenissen en gevoelens (wat?), kritische analyse, evaluatie en conclusies (en dan?), en volgende stappen (wat nu?). Neem zorgen bij studenten weg. Zo heb jij er als docent alles aan gedaan om studenten te helpen het maximale uit zichzelf en hun medestudenten te halen en samen te groeien.